Endeleg har eg, eller rettare sagt Pelle på Viken Violiner, funne ut kva som årsaka den ekle lyden i fela: liminga som held fast lokket hadde gått opp.
Det viste seg heldigvis å vere ein enkel sak å reparere, så eg fekk att fela etter berre nokre timar. Medan eg venta på at limet skulle tørka, kjøyrde eg meg ein tur til Rita. Der vart eg teken bilete av og blogga 
